تمرکز کلید یادگیری
اشاره
برای یادگیری و به خاطر سپردن هر مطلبی، اولین شرط، توجه به آن مطلب است؛ بدیهی است که اگر دانش آموز از هوش بالایی هم برخوردار باشد؛ ولی به مطلب یا موضوعی توجه نکند، نمی تواند آن را فرا گیرد.
علت افت و شکست تحصیلی برخی از دانش آموزان، ناشی از همین عدم توجه به معلم و مواد تدریس شده و نیز عدم تمرکز حواس هنگام مطالعه و انجام تکالیف درسی است؛ هم چنین برخی از دانش آموزان و نیز بزرگسالان، اغلب از ضعف حافظه ی خود گله می کنند.
مطالعات روی آنان نشان داده است که اغلب این افراد، بر خلاف ادعای خود، از حافظه ی خوبی برخوردارند.
اشکال، در آن جاست که در هنگام فراگیری به مطالب مطرح شده و مورد نظر، توجه نکرده اند. هر چه بیش تر و دقیق تر به چیزی توجه کنیم، از مجموعه ی حواس بیش تری استفاده شده و درک و فهم و بازیابی آن از حافظه، آسان تر خواهد شد.
بین نگاه کردن و توجه کردن باید تمیز قائل شد. توجه، عملی ارادی است؛ در حالی که نگاه کردن غیر ارادی است. افرادی که از ضعف حافظه ی خود شکوه دارند، به محرک ها و پدیده ها نگاه می کنند نه توجه.
در این مقاله ضمن بر شمردن راه های کسب تمرکز، نقش کلیدی معلم را در این خصوص مورد توجه ویژه قرار داده ایم.
رابطه ی علاقه و تمرکز حواس
به یقین می توان گفت که علاقه، مهم ترین شرط در ایجاد تمرکز حواس است. هر چه علاقه ی شما به یک موضوع بیش تر باشد، تمرکز فکر شما بر آن بیش تر می شود.
متخصصان حافظه و یادگیری، وقتی که شخص می گوید: «نشانی منزلت را بلدی؟ » و چون شخص، پاسخ مثبت می دهد، می گویند پس تو حافظه داری؛ اگر حافظه نداشتی، نباید هیچ نمود و ظاهری را از حافظه نشان می دادی.
وقتی شما به موضوعی علاقه داشته باشید. آن را به حافظه خود می سپارید و بعداً هم خیلی راحت به خاطر می آورید.
تا علاقه نباشد، تمرکز نیست و تا تمرکز نباشد، حافظه نیست و تا حافظه نباشد، یادگیری و موفقیت تحصیلی نیست.