در حال حاضر حذف این مواد از برنامه غذایی كودكان آسان نیست زیرا به راحتی در دسترس كودكان است.) اگر این مواد غذایی را تا 2 هفته حذف كنیم بعد از 2 هفته هر 2 روز در میان می توانیم به غذای كودك هر كدام را اضافه كنیم. به وسیله حذف كردن این مواد از برنامه غذایی و بازگرداندن آن بعد از مدتی می توانید تشخیص دهید كه آیا كودكان نشانه هایی از بیش فعالی دارند یا خیر؟

 

توصیه های تغذیه ای برای كودكان مبتلا به بیش فعالی

* رژیم كم شكر، پرهیز از خوردن قندهای ساده و شیرینی ها

* استفاده بیشتر از پروتئین ها مثل مرغ، تخم مرغ، گوشت قرمز

* حذف یا كاهش آلرژن های غذایی مثل: بادام زمینی، تخم مرغ، شكلات، پنیر، شكر، گندم، سویا، گیلاس، آلبالو، توت فرنگی، كشمش، نوشابه ها، هلو، آلو، پرتقال، بیسكویت، سیب، توت، گوجه فرنگی، خیار، آدامس، سس، آبلیمو، كنسروها، مربا، ترشی، كمپوت ها، قهوه و چای.

* درمان كمبودهای تغذیه ای و استفاده از مكمل های غذایی

* حذف یا كاهش افزودنی های خوراكی و رنگ های مصنوعی مثل: بادام بو داده، ادویه های معطر، آبنبات ها، كیك ها، دسرها، غلات صبحانه و نوشابه ها

* استفاده از منابع غذایی حاوی امگا- 3 مانند ماهی، روغن زیتون و گردو در برنامه غذایی روزانه

* استفاده از میوه و سبزی تازه

* حذف غذاهای سرخ شده

* محدودیت مصرف فرآورده های لبنی

* حذف كاكائو، شكلات های حاوی قهوه ونسكافه، نوشابه های رنگی، چیپس و پفك

* افزایش مصرف آب

 

نتیجه گیری

امروزه بسیاری از مادران و پدران از شیطنت بسیار زیاد كودكانشان شكایت دارند. آنها اظهار می دارند كه فرزندشان مرتب در حال حركت و فعالیت است و نوعی حالت بی قراری و ناآرامی در او مشاهده می كنند. برخی از این والدین از فقدان تمركز حواس و ضعف درسی كودك نیز صحبت می كنند. آنها علت این فعالیت بیش از اندازه را نمی دانند و مرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می دهند. این كودكان بعضاً مورد انتقاد و تنبیه بسیار زیاد قرار می گیرند. عده ای از پدر و مادرها كنترل خود را از دست می دهند و این كودكان را به شدت كتك می زنند یا آنها را تهدید می كنند. در این نوشتار سعی شده است پدیده بیش فعالی در كودكان توضیح داده و راه های برخورد مناسب با این حالت ارائه شود.

اختلال بیش فعالی كه در اغلب موارد با نقص توجه همراه است، معمولاً در دوران كودكی بروز می كند. تشخیص این اختلال در سنین زیر پنج سال قدری مشكل است، زیرا امكان دارد با رفتارهای طبیعی و شیطنت آمیز كودكان اشتباه گرفته شود. با این حال، متخصصان می توانند این اختلال را تشخیص دهند و پیش بینی های لازم را به عمل آورند. این اختلال با فعالیت بیش از اندازه، خرابكاری و آزار رساندن همراه است.

چنانچه این بچه ها در سنین كودكی معالجه نشوند، در دوره نوجوانی احتمال این كه رفتارهای ضد اجتماعی داشته باشند و نیز حالات افسردگی در آنها به وجود آید، بسیار است. بنابراین به والدین توصیه می شود كه حتماً در دوران كودكی برای معالجه این كودكان اقدام كنند.